Toen de dochter een jaar of twee, drie was had je soms
een woordenboek nodig om dat kind te verstaan want ze hield er haar eigen
woordenschat en uitspraken op na. En neen als die dreumes om bubbels in de neus
vroeg kreeg ze geen champagne maar wou ze frisdrank met prik en als ze moest
niezen merkte ze een beetje overbodig op dat ze een nies in de neus had. Dat is
nog begrijpelijk zal u zeggen, maar heb je er enig idee van waar ze het over
had als ze haar warm of naar lekkers vroeg? Beertje is ook duidelijk maar als
ze haar Tusje, het knuffeldoekje waar ze als baby in naar huis werd gebracht moest
hebben, werd het al wat moeilijker. Dus werd aan een nieuwe babysit een snel
overzicht van haar woordenschat gegeven zodat die haar verstond en wist dat
haar warm haar kamerjas was en lekker haar lievelingsdrinkyoghurt. Diezelfde
babysit werd trouwens onmiddellijk tot Björk herdoopt omdat zij zo goed op die IJslandse
zangeres leek en ik kan mij zelfs niet herinneren hoe dat kind echt noemde.
En de zoon, denkt u misschien. Nam hij dat
woordenboek van grote zus over? Niet in het minst want hij was toen, een man
van weinig woorden.
Wij moesten ook altijd lachen met de gekke woorden van de kinderen. Zo herinner ik mij nog 'lippentip' en dat was dan lippenstift. Een mens zou die beter allemaal opschrijven, is altijd leuk om achteraf te vertellen.
BeantwoordenVerwijderenOf er een blogje over schrijven :-)
Verwijderen