zaterdag 28 april 2012

Aan tafel!

Toen de kinderen tijdens de Paasvakantie op reis waren heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om mijn grenen eetkamertafel af te schuren. Dat meubel was namelijk al lang een doorn in het oog omdat het vernis geel was geworden en het ‘Heidi in Tirol’ gehalte hoog. Ik had natuurlijk een andere tafel kunnen kopen, maar dan wou de financiële pijngrens weer niet mee en toen ik in het nieuwe Antwerpse justitiepaleis, of all places, blanke grenen balken zag vond ik dat wel mooi.
Dus had ik de keuze, afschuren of met een chemisch product aan de slag gaan, maar omdat ik het binnen in het appartement moest doen en een parketvloer heb was de keuze snel gemaakt. Eigenlijk was het kiezen tussen de pest en de cholera, want toen het schuren eindelijk klaar was en de immense stofwolk een beetje gezakt, was zowel de woonkamer als de keuken bedekt met een dikke laag houtstof waar je mijn afdrukken in zag als in een goedkope griezelfilm.
Ik vroeg mijn vriendin, die me midden in de strijd belde dan ook om mij, de volgende keer dat ik zo’n geweldig idee had, tegen te houden. Zij vond dat bijzonder grappig maar op dat moment was ik even de wanhoop nabij. Je kent die momenten wel als je tot het beseft komt dat een klus veel meer tijd in beslag neemt dan je in je overmoed op voorhand had ingeschat.
Maar de strijd is ondertussen gestreden, het stof opgekuist en de tafel staat mooi te blinken, of beter gezegd ze blinkt niet meer. Het plan is om er nog zes witte, liefst design, stoelen bij te kopen maar omdat de financiële pijngrens dan waarschijnlijk weer wordt overschreden zullen het eerder stoelen van die Zweedse meubelgigant worden. 


Tot afgrijzen van de dochter, overigens die eerder valt voor antiek en kringloopspulletjes. Tja smaken verschillen nu eenmaal maar ik ben best tevreden met mijn ‘nieuwe’ tafel!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen