zondag 2 december 2012

Met de katten op stap.


Toen de dochter de katten deze zomer meenam voor een uitje naar het huis waar zij opgroeiden gaf dit grappige taferelen.
Beast, die in het appartement het haantje te voren is, bleef klagelijk en bang onder de bank op het terras schuilen en kwam daar de hele middag niet onderuit. Zelfs als de dochter hem oppakte en bij haar nam, zat hij in no-time terug onder zijn veilige bank om schichtig alle bewegingen in de tuin in het oog te houden. Het was het dus helemaal niet nodig om hem in de gaten te houden of vast te maken uit angst dat hij zou gaan lopen, de weg niet meer zou terugvinden en we hem dus kwijt zouden zijn.
Hippie ging altijd graag op stap en eenmaal terug in dat ouderlijk huis kwamen de herinneringen aan de lonkende vrijheid duidelijk naar boven. Hij was ook diegene die gerust een nachtje uit kon gaan, zoals katten dat wel vaker doen, terwijl Beast, die eigenlijk een grote mond met een klein hartje is, altijd bij valavond thuis was.
Maar eenmaal in de tuin ging het avonturiersbloed van Hippie weer hevig door zijn aderen stromen en wist hij nog perfect welk gat in de haag naar de vrijheid leidde. Dus moest de dochter steeds achter hem aan om hem uit de haag te plukken zodat hij niet ging lopen en zij misschien een ganse nacht op hem zou moeten wachten, dit tot groot ongenoegen van Hippie, die niets liever wou dan de wijde omgeving opnieuw verkennen. De dochter heeft het dan maar opgeven want rustig zitten was er niet meer bij met een kat die koppig aan de zoveelste ontsnappingspoging begon.
We kunnen dus rustig stellen dat er niets mis is met het ruimtelijk geheugen van Hippie. Maar ja hij is dan ook een man.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen