woensdag 4 juli 2012

Wimbledon

Hoewel ik zelf niet speel kijk ik graag naar een tennis match. In de jaren ’80 was John McEnroe mijn favoriet omdat hij zo heerlijk rebels was en veel leuker dan die ijskoude Zweed. Nu staat Nadal hoog op mijn lijstje en ik heb dan ook genoten van de superspannende thriller Nadal-Djokovic, die de finale van Roland Garros was.
Na de Franse titel is Wimbledon aan de beurt en probeer ik opnieuw te kijken. Niet te fanatiek, want dan ben je best wat uurtjes kwijt, maar het is mij toch al overkomen dat ik vond dat ik niet aan het eten kon beginnen omdat de match gewoonweg té spannend was.
En sinds hij in 2004 is uitgekomen is er elk jaar opnieuw wel een zender die rond deze periode de romantische komedie ‘Wimbledon’ programmeerd. En ik beken, ieder jaar opnieuw kijk ik weer omdat ik val voor de onderkoelde humor en een hilarische Paul Bettany in de rol van tennis pro op retour. Mijn helden van toen, John McEnroe en Chris Evert zijn te zien als zichzelf. Een aanrader voor een avondje ontspannende tv na een spannende match natuurlijk!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen