donderdag 6 december 2012

De Sint goes west



Omdat ik in Texas als klasouder actief was werd ik in december gevraagd om over Sinterklaas te vertellen. In Amerika kent men dit fenomeen immers niet en de leerkracht vond het leuk om het eens over andere tradities en gebruiken te hebben. Dus knutselde ik samen met mijn kinderen Piet mutsen en een mijter in elkaar en werd Zwarte Piet, wegens een beetje delicaat, de politiek correcte Peter en vertelde ik over de Sint, de brieven, het paard, de klontjes en worteltjes en alle dingen die bij die mooie traditie van Sinterklaas horen.
Ik dacht dat een goedheilig man die cadeautjes voor de kinderen rond bracht hen wel zou interesseren, maar vreemd genoeg kon dat onderwerp mijn publiek niet bekoren. Ik had niet echt de indruk dat er geluisterd werd en toen de kinderen vragen mochten stellen wilden ze vooral weten hoe sneeuw er uit ziet en voelt want met een subtropisch klimaat was dat voor hen onbekend.
Toen de Sint op Sinterklaasavond de brieven kwam ophalen merkte hij echter dat sommige Texaantjes beter hadden opgelet dan gedacht. De dochter schreef namelijk deze brief waarin ze de goedheilig man in haar beste Engels sinds drie maanden vroeg om ook bij een klasgenootje langs te gaan. Gelukkig is de Sint een vooruitziend man en had hij lekkers voor de ganse klas voorzien met de vraag aan de dochter en de zoon om dat als zijn persoonlijke assistenten in Texas aan de respectievelijke klasgenootjes te bezorgen. En zo brachten wij drie jaar op rij een beetje België naar dat rustige stadje in Texas. 


ps. De kinderen schrijven in Amerikaanse scholen met potlood, vandaar de zeer lichte druk





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen